Doosje met lucifers die in de brand staat

Een verhaal over ANGST en MOED

Een verhaal over ANGST en MOED #OERvrouw #inspiratie #angst #omzetten #moed #kracht #OERkracht #youcandoit 

Goh. Sta ik me toch even lekker een stukkie te stoken

Nou bedenk ik me hè. Ik was altijd heel bang voor vuur. Toen kochten wij een houtfornuis. Gewoon omdat we het fornuis zo ontzettend mooi vonden, en het fantastisch vonden om op hout ons water te verwarmen van de vloerverwarming, radiatoren en boiler. En er ook nog op te koken. En natuurlijk het huis mee warm te houden Zo’n ontzettend mooi multifunctioneel ding. En ik voelde er zoveel liefde voor. Ik mis m’n fornuis nog elke dag

In dit huis in Frankrijk hebben we een openhaard. Die ik elke dag aansteek en aanhoud Maar ooit… Was ik dus zo ontzettend bang voor vuur. Dat kwam doordat wij schoorsteenbrand in huis hebben gehad toen ik 5 jaar oud was. De geur van vuur of brand kan mij al doen wegrennen. Alles in mij gaat dan in de “vluchtstand”. Ik was toen we het fornuis kochten nog steeds bang voor vuur. Arno heeft het fornuis dus ook de eerste maand alle dagen aangestoken. Ik gooide er dan door de dag heen steeds wel een blokje op, maar heel voorzichtig en vanaf een afstandje. Maar na een maand wilde ik het toch te graag zèlf doen. Dus heb ik zelf het fornuis aangestoken. Wel met een lange aansteker en aanmaakblokje. Maar toch. En wat was ik trots op mijn eigen prestatie Ik weet nog dat ik er een foto van heb gemaakt

In dit huis durf ik wel zelf de kachel aan te steken. Want sinds dat ik dan in mijn eigen fornuis durfde, durf ik dat overal wel. Maar ik durfde nooit een lucifer te gebruiken. Gewoon omdat het “vuur” dan heel erg dicht bij je vingers zit. En dat vond ik echt ontzettend eng. Maar een maand geleden pakte ik opeens een luciferdoosje, en hup, ik heb de kachel aangestoken met een lucifer. Nou, weer dat trotse gevoel.

En nu sta ik elke dag trots te genieten van mijn vuurtje. Het is alsof ik er meer van geniet, juist omdat ik me over die angsten en over mijn onzekerheid en trauma heen heb gezet. Ik ben me er echt bewust van. En ik voel me er sterker door. 

En ik weet, het kan een “domme angst” lijken voor jou of voor de buitenwereld. Je probeert het misschien weg te beredeneren of te snappen met je verstand… Maar het gaat erom dat jij er bang voor bent. Jij voelt die angst. Dus is die angst echt. En alleen JIJ kan die stap maken, die keuze, om die angst om te zetten in MOED. En er gewoon voor gaan. En het is denk ik ook heel belangrijk dat JIJ echt zelf die keuze maakt om jouw angst om te zetten in MOED. Niet je laten pushen door anderen. Want dan voel jij die trots, die Kracht, die ik nu ook voel over mijn vuurtje

Ook al is je angst dezelfde als die van mij was, een lucifer aansteken. Wat je angst ook is. En wat iedereen er ook van vindt. You can do it! op jouw moment in jouw Kracht! PS: de foto kon ik niet vinden, maar na lang zoeken wel het filmpje 

admin

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts From The Blog

Achter de wolken schijnt de zon

Ik kende deze uitdrukking al jarenlang, maar ik voelde ‘m niet ècht.
Snap je wat ik bedoel? Als ik in een dip zat, in een dal, dan was het ook een diep dal. En dan had ik het idee dat die zon zeg maar nooit meer zou gaan schijnen…. Er waren op dat moment alleen maar wolken, in mijn leven. Dan voelde ik me zo ongelukkig en voor mijn gevoel zou het ‘nooit meer beter worden’. Ik zag die zon niet, ik voelde die zon niet, en ik wist ook niet zeker of die weer zou komen.

Lees meer

Lieve JIJ,

Lieve JIJ, JIJ bent MOOI. Gewoon jou zijn. Jouw prachtige jij. Ja JIJ!   Een stukje van mijn verhaal. Ik was altijd zo ontzettend onzeker. Al leek dat misschien niet zo, want ik had kort haar en van die heel gekleurde harembroeken aan op school  Wat mij heeft doen groeien? Keuzes maken die passen bij MIJ. Ik ging werken op (biologische) boerderijen en ik leerde over mezelf: dit vind ik wel ècht leuk! Hier word ik blij van.

Lees meer

Onze kinderen proberen we mee te geven dat ze goed zijn zoals ze ZIJN.

Onze kinderen proberen we mee te geven dat ze goed zijn zoals ze ZIJN. Maar doen wij dit wel bij onszelf? Volgen wij onze eigen passies? Mogen wij fouten maken om van te leren? Want als wij dit doen… dan zien onze kinderen dit bij ons. In hoeverre proberen we onze kinderen dingen mee te geven, die we zelf niet voorleven?

Lees meer